ARABALAR FİLMİNİN ÖYKÜSÜ (1. BÖLÜM)

2007-10-19 15:27:00

Rınnn! Kamyonumdan inerken hızlandım. Seyirciler beni alkışlamaya ve tezahürat yapmaya başladı ve yüzümde kocaman bir gülümsemeyle büyük stadyumdaki yarış pistine çıktım.

“Hız. Ben hızım,” dedim kendi kendime. Hızlıların en hızlısıyım. Ben Şimşek McQueen’im.”

Büyük yarışa hazırdım ve en çok istediğim şey, Piston Kupası’nı kazanmaktı. Bu benim en büyük hayalimdi. Ama önce Kral’ı yenmem gerekiyordu. Kral, diğer yarış arabalarından çok daha fazla sayıda Piston kupası kazanmıştı.

 

Kral’ı yenmek isteyen sadece ben değildim. Chick Hicks de bunu istiyordu.

 

Kazanmak için her şeyi yapmaya hazırdı ve yarış sırasında bilerek bir başka arabaya çarptı!

Zikzaklar çizerek enkaz haline gelen arabaların arasından sıyrıldım. Chick bunu hiç beklemiyordu, ama beni kimse durduramazdı.

 

Chick ve Kral beni takip ediyorlardı. Aramızda çok az mesafe kalmıştı. Bu yüzden, bakım noktasında durunca en öndeki yerimi korumak için lastiklerimi değiştirmeyi reddettim.

“Sadece benzin, lastikler kalsın,” diye haykırdım bakım ekibime.

 

Bu sayede diğerlerine büyük bir fark atmıştım, ta ki… Bum!... Arka lastiklerimden biri patlayana kadar! Bum! Bir lastiğim daha patlamıştı. Yalpalayarak bitirme çizgisine doğru ilerledim. Kral ve Chick bana yetiştiler. Ama kazanmama o kadar az kalmıştı ki, çizgiyi onlardan önce geçtiğime emin olmak için dilimi çıkardım.

Bakım ekibim lastiklerimi değiştirirken, bir gazete muhabiri yanımıza geldi. “Lastiklerini değiştirmemek riskli bir karardı,” dedi. “Bir ekip şefine ihtiyacın olduğunu düşünmüyor musun?”

 

“Hayır, ben tek kişilik bir şovum,” diye cevap verdim.

Bunu duyan ekibim çok öfkelendi. Beni bıraktılar ve çekip gittiler. Ama ben oralı bile olmadım. Az önce Piston Kupası’nı kazanmıştım çünkü.

 

Yarış pistine döndüğümde, ne kadar ünlü ve zengin olacağımı hayal etmekle meşguldüm. King’in yanıma geldiğini fark etmedim bile. “Bu tek kişilik bir iş değil evlat,” dedi. “İyi bir ekip şefine ve iyi bir takıma ihtiyacın var.”

 

O sırada beklenen anons yapıldı. Fotofiniş, yarışın beraberlikle sonuçlandığını göstermişti. Ne büyük bir şok! Kazandığımdan hiç şüphem yoktu, ama kazanamamıştım. Bitiş çizgisini hepimiz aynı anda geçmiştik.

 

Kalifoniya’da tekrar bir yarış düzenlenecekti. O gece geç saatlerde, Mack’e doğruca Kalifoniya’ya doğru yola çıkmasını söyledim. Orada yeniden Kral ve Chick’le yarışacaktım.

“Bütün gece yol tepeceğiz,” dedim kamyonun içinden. Mack çok yorgun olmasına rağmen kabul etti. Uyumayıp onunla konuşacağıma söz verdim, ama ben de çok yorgundum ve kısa süre içinde uyuyakaldım. Sadık Mack zorlukla yola devam etti ve o da gözlerini açık tutmakta zorlanmış olacak ki, sessizce yanına sokulan süslü arabaları fark etmedi.

DEVAM EDECEK...

74
0
0
Yorum Yaz