Bir gün Hoca, cami yarenleri ile oturmuş da, Timur hakkında atıp eğiriyormuş. Nereden peydah olduysa, bir derviş peydah olup, kulak misafiri olmaya başlamış. Rahmetli, sözü tatlıya bağladıktan sonra, bu garibe dönüp: “Baba erenler, hangi diyarın gülüsünüz, adınızı bize bağışlamaz mısınız?” diye sormuş. Derviş asasına dayanarak: “Ben mi, demiş; Dünyanın öbür ucundan geliyorum; adım da Timur’dur!” Bu adı duyunca bizimkinin tüyleri diken diken olmuş: “Aman diyeyim baba, Hanlığın, Hakanlığın da var mı?” demiş. Derviş yapılı adam da: “Evet!” deyince, Hoca, baltayı taşa vurduğunu anlamış; alı al, moru mor olup, yarenlerine: “Ey ümmeti Muhammet, buyurun cenaze namazına.” demiş.
|
